![]()
| Once Upon A Time....
Posted on Tuesday, November 20, 2012 @ 5:40 PM < 0 tomodachi >
Bismillahirahmanirahim..
Assalamu'alaikum!
Aku nak cita kisah aku darjah 6 dolu2... ^.^
Masa darjah 6 dulu, aku brutal la jugak.. =P Suka buat hal. Berkali-kali mak marah aku disebabkan 'kenakalan' aku. Macam2 yang aku buat. Biasalah, budak nak meningkat remaja kan suka cuba macam2. Nasib baik aku tak cuba benda yang gila2. Hehehe.. Tahun tu la aku paling kuat memberontak. Nakaaaal sangat! Ada satu cerita aku nak kongsi.. nak tau tak? :3 Sejak aku darjah 4 lagi, aku dah terlibat dalam Choral Speaking. Disebabkan aku tak reti nak masuk pertandingan lain macam bahas ka, bercerita ka.. aku memang tak reti langsung. Malu. Perasaan malu memang tak dapat dibuang. Sebab tu aku tak masuk acara or apa2 pertandingan individu. Masa tahun 2011, sekolah2 dari Thailand rajin benor melawat sekolah aku. So, walaupun pertandingan Choral Speaking dah habis, kami still kena buat latihan memandangkan orang Thailand nak datang kan.. Yang Tahun 6 ni pulak, nak UPSR. Of course la busy dengan kelas. Pastu nak adakan latihan pulak. Aiihh.. apa lagi, meradang ar. Banyak pelajaran yang tertinggal. Cikgu pulak, setiap kali kami bagitau ada latihan ja cikgu buat muka boring. =.= Ada satu hari tu, masa latihan sedang dijalankan, Sir kata kalau sapa yang tak nak masuk Choral Speaking dah, tarik diri ja. Dah dengar Sir cakap macam tu, aku dengan kawan2 aku pun dah plan la nak tarik diri. Tak larat la dengan latihan2 & homework ni semua. Esoknya, aku gitau conductor, aku & kawan2 tarik diri. Kami suruh dia maklumkan dekat Sir. Tengok2 lepas tu, kami kena panggil dengan sorang cikgu India, perempuan. Kitorang pun pergi la ramai2. Sesampai ja kat bilik tempat kami berlatih, cikgu tu dah tunggu kat luar. Wahh... takut ni. Dia pun tanya kami sorang2, "Kenapa nak tarik diri?" Kami pun bagi la alasan masing2, bela diri. "Pelajaran banyak yang kami tertinggal" Dengar ja alasan tu, tanpa membuang masa yang sangat berharga ibarat emas yang di-import dari luar angkasa, dia pun tengking kami. "Oo, tertinggal? Habis, budak2 darjah 6 yang lain, yang datang latihan ni tak tertinggal?" "Hey, awak ingat awak ja ka yang nak ambil exam?" Teruk kami kena maki depan budak2 lain. Malu tu malu la. Yang kami tak puas hati, tu bukannya salah kami pun. Sir yang bagi kebenaran kami tarik diri. Tak pasal2, kami yang kena maki dengan cikgu India tu. =='' Argghh! Geram! Sir pun bukan nak bagitau hal sebenar. Bla bla bla.. lepas leteran yang panjang lebar dilontarkan kepada kanak2 yang innocent ni, dihalaunya kami, pergi balik kelas. Hadoii.. Kami balik je la kelas. Nak tunggu buat apa lagi. Kesian kat kawan aku yang sorang tu, laju ja dia jalan tinggalkan kami yang lain dekat belakang. Malu bercampur rasa geram & sedih. Menangis2 dia balik kelas. Tragedi tadi mencemarkan nama dia sebagai pengawas. Balik2 kelas tu, kami semua memang tak puas hati ar. Luah perasaan kat kawan2. Eii, geram! Geram! Geraamm! Hari yang berikutnya, Guru Besar panggil kami. Wahh! Cikgu tu pi report kat GB pulak! Dah la semalam dah kena teruk dengan cikgu tu, hari tu pulak kena marah dengan GB. Ya Rabb! Dia suruh kami pergi mintak maaf dekat cikgu & teruskan latihan macam biasa. Haaiihh! What the case??? Apa neh... ingat senang2 kami yang nak kena mintak maaf dekat cikgu tu? Woo... melampau! Walau macam mana pun, kami terpaksa jugak mintak maaf & dipaksa meneruskan latihan walaupun kami dimalukan depan budak2 junior yang lain. Keluar dari pejabat, terus ke pentas kantin, Sir ja yang ada. Fuhh.. selamat cikgu tu tak ada. Kami pergi dekat Sir tapi tak mintak maaf pun ngeh3 Kami just bagitau yang GB suruh kami buat latihan sekali dengan budak2 lain. Kami slamber ja naik atas pentas, buat tak tau dekat budak2 lain. Beberapa hari menjalankan latihan tanpa perasaan. =.= Dugaan.. Sampai la hari yang dimaksudkan, orang2 Thailand datang. Hari tu pun, kami buat dengan tak bersungguh2. Sekian, tamatlah cerita yang sangat 'menyayat hati'. =_= |

